PL EN
„CICHA” NAWIERZCHNIA DROGOWA JAKO SPOSÓB NA OGRANICZENIE POZIOMU HAŁASU OD RUCHU SAMOCHODOWEGO
 
Więcej
Ukryj
1
Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska, Politechnika Białostocka, ul. Wiejska 45E, 15-351 Białystok
Data publikacji: 04-11-2014
 
Inż. Ekolog. 2014; 40:65–73
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Nawierzchnia drogowa może w istotny sposób obniżyć poziom hałasu od ruchu samochodo-wego. W zależności od charakterystyki górnej warstwy nawierzchni różnice pomiędzy maksy-malnymi poziomami hałasu toczenia od przejeżdżających pojazdów osiągają wartości do około 10 dB(A). Specjalną grupą są „ciche” nawierzchnie charakteryzujące się zawartością wolnych przestrzeni powyżej 15%. Wykonanie górnych warstw nawierzchni z asfaltu porowatego lub z mieszanki mineralno-asfaltowej typu BBTM wpływa na istotne zmniejszenie szerokości pasa terenu w otoczeniu trasy drogowej, na którym dopuszczalny równoważny poziom dźwięku jest przekroczony. Takie rozwiązania w niektórych sytuacjach mogą zastąpić ekrany akustyczne. Nawierzchnie o zwiększonej zawartości wolnych przestrzeni wymagają jednak odpowiedniego utrzymania, gdyż ich skuteczność akustyczna ulega zmniejszeniu w czasie eksploatacji.